Μετά την πολύ ωραία ιστορία του με την ομάδα της Καρλσρούης, τώρα επιστρέφει με νέες διηγήσεις με την ομάδα της Λάρισας!

ΑΕΛ: Το πρώτο αίμα!

Το «εγώ» μου πληγώθηκε αφάνταστα από την ύπουλη συμπεριφορά των ανθρώπων της Καρσλρούης. Με απέλυσαν χωρίς δικαιολογία και μάλιστα ενώ όλοι μπροστά μου έλεγαν ότι είναι κατενθουσιασμένοι με την δουλειά μου. Δεν έβαλα όμως το κεφάλι κάτω. Τα χρόνια της προπονητικής μου καριέρας είναι πολλά και δεν περιμένω κανέναν Γερμανό πρόεδρο να με μάθει μπάλα. Έτσι παίρνω την απόφαση να γυρίσω στην πατρίδα. Ανυπομονώ να πιω και πάλι παγωμένο φραπέ αν και τα μπυρόνια και τα λουκάνικα της Γερμανίας είναι αλήθεια ότι θα μου λείψουν πολύ.
Με το που φτάνω Αθήνα μαθαίνω για την αιφνίδια παραίτηση του Δώνη. Είναι μια ευκαιρία για μένα και ξέρω ότι οι πιθανότητες είναι υπέρ μου αφού και τα φόντα έχω και πολύ καλές σχέσεις με την διοίκηση. Άλλωστε έχουν επικοινωνήσει ήδη με τον μάνατζερ μου. Το απόγευμα γίνεται το πολυπόθητο τηλεφώνημα.
Δ.Κ. (εγώ): «Καλησπέρα»
Κ.Π. (Κώστας Πηλαδάκης): «Καλησπέρα κύριε Καρύδη. Είμαι ο Κώστας ο Πηλαδάκης ο πρόεδρος της Λάρισας. Έχω μιλήσει και με τον μάνατζερ σας και μου είπε ότι είστε θετικός στο να αναλάβετε την ομάδα. Να ξέρεται ότι οι απαιτήσεις είναι μεγάλες. Ήδη υπάρχει πολύ καλός κορμός για αυτό να ξέρετε πως δεν θα δοθούν χρήματα για άλλες μετεγγραφές. Όποιο κενό υπάρχει μπορεί να καλυφθεί εκ των έσω ή με κάποιους δανεισμούς. Ο κόσμος της ομάδας δεν θα συμβιβαστεί με κάτι λιγότερο από μια πρωταγωνιστική πορεία. Είστε διατεθειμένος να το κάνετε;»
Δ.Κ.: «Φυσικά και ναι! Αύριο το πρωί θα βρίσκομαι στην Λάρισα για τις υπογραφές.»
Κ.Π.: «Καλή μας επιτυχία!»
Με την υπογραφή του συμβολαίου μου στρώνομαι στην δουλειά. Όντως το υλικό που υπάρχει είναι καλό για την κατηγορία. Είναι εμφανής η έλλειψη αριστερού χαφ αλλά κάτι θα γίνει. Αμέσως κάνω πρόταση για δανεισμό του Πετκόφ που είναι υπ? ατμόν στην ΑΕΚ και δίνεται και για δανεικός. Έχει και άλλες προτάσεις και αντικειμενικά είναι δύσκολη η υπόθεση. Για αρχή επικεντρώνομαι επίσης και στον εμπλουτισμό του staff. Χρειάζεται οπωσδήποτε ένας πολύ καλός σκάουτερ τον οποίο βρίσκω στο πρόσωπο του Άγγλου Mr. Jarrett. Επίσης προσλαμβάνεται ένας coach και ένας προπονητής τερματοφυλάκων.
Δυστυχώς ο Πέτκοφ δεν έρχεται και προτιμάει τον ΟΦΗ. Κακό του κεφαλιού του. Η Λάρισα δεν παρακαλάει κανέναν. Ούτε και τον Σπάσιτς που αρνείται να έρθει παρά την συμφωνία με τον ΠΑΟΚ. Ακόμα και ο Πλούσης του ΟΦΗ δεν δέχεται να έρθει. Δεν μας ενδιαφέρει! Η λύση θα βρεθεί από μέσα. Σε λίγο καιρό θα καταλάβουν τα λάθη τους κάποιοι. Οι υπόλοιποι που υπάρχουν στην αγορά δεν καλύπτουν τις προϋποθέσεις που θέτουμε για την θέση και έτσι κλείνει η μετεγγραφική περίοδος με 2 μόνο δανεισμούς. Αυτούς του Ηλία Σολάκη από την ΑΕΚ και του Βλάσση Καζάκη από την Ξάνθη.
Όσον αφορά τα αγωνιστικά, τα φιλικά προετοιμασίας με βοήθησαν να δω την ομάδα. Για την ιστορία τα αποτελέσματα ήταν: ήττα 0-2 με Άρη, 0-0 με ΟΦΗ, ήττα 1-3 με Κόνιασπορ, 1-1 με Λίβερπουλ!! , ήττα 0-1 με Κερατσίνι (α ρε Πετρόπουλε!) και 0-0 με Γκεντσλερμπιρλιγκί. Ε ναι λοιπόν δεν νίκησα. Σιγά το πράμα! Φιλικά προετοιμασίας είναι!
Καιρός για τις επίσημες υποχρεώσεις της ομάδας. Αρχίσαμε με το Κύπελλο Ελλάδος που αντίπαλος ήταν η άλλη ομάδα της πόλης ο Απόλλων. Το πρώτο ματς εκτός έδρας λήγει 0-0 χωρίς να εντυπωσιάσουμε με την εμφάνιση μας και περιμένουμε τον δεύτερο αγώνα για να προκριθούμε. Στο δεύτερο ματς μπαίνουμε καλά. Όμως οι ευκαιρίες δεν γίνονται γκολ. Ο δρόμος ανοίγει όταν στο ?51 μένει με 10 ο Απόλλων. Παρ? όλα αυτά δεν καταφέρνουμε να σκοράρουμε στο 90λεπτο και το ματς πάει παράταση. Στην ανάπαυλα ποιος με είδε και δεν με φοβήθηκε!! Τους τα ψέλνω χοντρά. Δεν είναι δυνατόν μια ομάδα με τους στόχους μας να μην μπορεί να σκοράρει για 180 λεπτά με μια ομάδα σαφώς κατώτερη. Όπως λέει ο σοφός λαός και ο διάολος φοβέρα θέλει! Μέσα στα 15 λεπτά του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης σκοράρουμε 3 φορές και έτσι λήγει και το ματς. 3-0 και συνεχίζουμε. Φυσικά κανείς δεν μένει ευχαριστημένος και πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν.
Ήρθε ο καιρός για να αρχίσει το πρωτάθλημα της Β? Εθνικής. Οι στόχοι γνωστοί αλλά η αποστολή αντικειμενικά δύσκολη. Πρώτο ματς εντός έδρας με τον Εθνικό Αστέρα. Από το 2? μένουμε πίσω στο σκορ όμως αντιδράμε πριν την λήξη του ημιχρόνου. Δυστυχώς στο δεύτερο δεν πετυχαίνουμε κάποιο γκολ και οι πρώτοι χαμένοι βαθμοί είναι γεγονός. Υπάρχει μικρή απογοήτευση αλλά είναι αρχή ακόμα. Δεύτερος αγώνας εκτός έδρας με την πολύ δυνατή Καλαμάτα. Στην αρχή μπαίνουμε νωθρά αλλά κρατάμε το 0-0. Το ματς κυλάει και στο δεύτερο ημίχρονο περίπου στο ίδιο μοτίβο, όμως ο Σολάκης στο 78? κάνει μια εξαιρετική προσπάθεια και πετυχαίνει το τέρμα. 0-1 και η Καλαμάτα είναι δικιά μας! Επόμενος αγώνας με την Καστοριά εντός. Ο Μλαντένοφ ακολουθώντας την προσφιλή του τακτική αρχίζει τα παιχνίδια με τον Τύπο. Δεν πέφτουμε στην παγίδα του και του απαντάμε στο γήπεδο. Άνετο 2-0 με γκολ των Σίσιτς και Σολάκη. Στον αγώνα με τον Απόλλωνα Σμύρνης που ακολουθεί στην Αθήνα τα πράγματα αρχίζουν πολύ καλά με γκολ του Κυπαρίσση από τα αποδυτήρια. Όμως ο Οξύζογλου με τρομερό φάουλ στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου κάνει το 1-1 το οποίο είναι και το τελικό αποτέλεσμα. Το ματς με τον Ακράτητο εντός είναι πολύ σημαντικό και η ομάδα ετοιμάζεται κατάλληλα. Είναι πολύ σημαντικό να τελειώνουμε τα ματς με τους συνδιεκδηκητές μέσα στην έδρα μας. Και όντως αυτό γίνεται. Στο 52? του αγώνα ο Σίσιτς σκοράρει και το ματς λήγει 1-0. Παραμένουμε σταθερά στα ψηλά στρώματα της βαθμολογίας.
Επόμενος αγώνας είναι στην Πάτρα με την Παναχαϊκή. Παρ? ότι ο Σίσιτς κάνει το 0-1 στο 8?, ισοφαριζόμαστε με ένα πέναλτι στο 20?. Στο υπόλοιπο του αγώνα έχουμε την πρωτοβουλία όμως χωρίς ουσία. Το 1-1 είναι και το τελικό αποτέλεσμα. Ακολουθεί ένας εύκολος αγώνας με τον Ποσειδώνα Νέων Πόρων που όμως πρέπει να γίνει εύκολος και στο γήπεδο. Και γίνεται! 2-0 πολύ νωρίς και ύστερα στο ρελαντί ώσπου να λήξει το ματς. Καιρός να μπούμε στα πολύ βαθιά. Η επόμενη αποστολή είναι στην Λιβαδειά με τον αήττητο Λεβαδειακό που πάει τρένο για άνοδο. Είμαστε πολύ διαβασμένοι και στο 19? ο Διγκόζης παγώνει το γήπεδο και κάνει το 0-1. Όμως ισοφαριζόμαστε μετά από 2 λεπτά και έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας. Για άλλη μια φορά η άμυνα λειτουργεί άψογα και το 1-1 μένει ως το τέλος. Σημαντικότατος βαθμός για την συνέχεια.
Στη μέση της βδομάδας υπάρχει αγώνας κυπέλλου για τον τρίτο γύρο του (τον δεύτερο τον πέρασα χωρίς αγώνα λογικά). Αντίπαλος ο Απόλλωνας Σμύρνης (με κυνηγάει το όνομα) τον οποίο είδαμε και στο πρωτάθλημα. Ξέρουμε πως είμαστε δυνατότεροι και επίσης έχουμε πάρει απόφαση να γίνει και το απαραίτητο rotation για να αντέξουμε στο δύσκολο πρωτάθλημα. Ο πρώτος αγώνας είναι εντός έδρας στον οποίο και κερδίζουμε με 1-0 με γκολ που σημείωσε στο 6? ο Αμπούνα. Την Κυριακή είναι το ματς στο Αλκαζάρ με τον Ατρόμητο. Δυστυχώς παρά το rotation και την ξεκούραση οι παίκτες μάλλον φάνηκαν περισσότερο χαλαροί από όσο πρέπει και το ματς κολλάει στο 0-0. Ακολουθεί ο επαναληπτικός του Κυπέλλου στη Ριζούπολη. Κατεβαίνουμε και πάλι με αναπληρωματικό σχήμα που όμως ανταποκρίνεται κατάλληλα. Οι αντίπαλοι «τρώνε» 2 κόκκινες, μία στο 54? και μια στο 85? και τελικά στο 87? ο Σολάκης κάνει το 0-1 και κλειδώνει την πρόκριση. Την επόμενη παρακολουθούμε την κλήρωση του επόμενου γύρου όπου η μοίρα μου παίζει παιχνίδι. Αντίπαλος μου η γενέττειρα πόλη μου, η πρώτη μου ομάδα και η πρώτη μου προπονητική εμπειρία, το Χαϊδάρι. Αργεί βέβαια ο αγώνας και μέχρι τότε έχουμε δρόμο.
Μετά την πρόκριση πηγαίνουμε στον Κορυδαλλό για τον αγώνα με την Προοδευτική. Δυστυχώς δεν τα καταφέρνουμε καθώς με ένα απίστευτο σουτ του σπεσιαλίστα Φρατζέσκου από τα 35 μέτρα χάνουμε με 1-0. Επόμενος αγώνας με τον Ολυμπιακό Βόλου εντός και η νίκη αποτελεί μονόδρομο καθώς μπορεί να είμαστε στην 4η θέση πολύ κοντά με τον τρίτο αλλά ήδη οι 2 πρώτες θέσεις απομακρύνονται. Στο ματς ξεκινάμε νωθρά και το ημίχρονο λήγει 0-0. Όμως στο δεύτερο μπαίνουμε δυναμικά και με γκολ του Αμπούνα στο 48? προηγούμαστε, και ένα αυτογκόλ στο 84? κλειδώνει το ματς υπέρ μας. 2-0 το τελικό αποτέλεσμα. Κατεβαίνουμε και πάλι στην Αθήνα για το παιχνίδι με τον Ηλυσιακό. Η συγκεκριμένη συγκυρία που υπάρχει με τον πρόεδρο μας τον κάνει να επιζητά οπωσδήποτε την νίκη για λόγους γοήτρου. Και κάτι τέτοιο γίνεται πιο εύκολα από ότι το περιμέναμε. Προηγούμαστε στο 2? με αυτογκόλ, στο 20? ο Αμπούνα κάνει το 2-0 και το σκορ κλείνει ο Σολάκης στο 90?. Βρισκόμαστε πλέον στην τρίτη θέση της βαθμολογίας αλλά ακόμη είμαστε σχετικά μακριά από τους πρώτους που πηγαίνουν εξαιρετικά. Επόμενος αγώνας είναι στις Σέρρες με τον τοπικό Πανσερραϊκό που φιγουράρει στη κορυφή και όλη καταλαβαίνουμε την σημασία του αγώνα!
Ανεβαίνουμε στις Σέρρες αποφασισμένοι για την νίκη. Από την αρχή του αγώνα πιέζουμε ασφυχτικά και χάνουμε ευκαιρίες. Στο 38? ο Καζάκης κάνει το 0-1 αλλά οι ευκαιρίες συνεχίζονται. Στο δέυτερο ημίχρονο από πουθενά ισοφαριζόμαστε όμως αυτό το ματς δεν χάνεται! Με γκολ των Σολάκη και Κυπαρίσση περνάμε τρένο με όλη την ομάδα να βγάζει απίστευτα στατιστικά. Τώρα είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα μας υποτιμάει πλέον για αυτό και χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια. Πλέον η κορυφή απέχει 4 πόντους. Τα μυαλά παραμένουν όμως στο κεφάλι μας και το επόμενο ματς με τον Πανηλειακό στο Αλκαζάρ μετατρέπεται σε περίπατο και 3-0!
Ήρθε η στιγμή που περίμενα καιρό. Την Τετάρτη αντιμετωπίζουμε το Χαϊδάρι για το κύπελλο. Η ομάδα κλασσικά κατεβαίνει με τα δεύτερα και ο Κιούρκος μας τιμωρεί γρήγορα. Στο δεύτερο μέρος ισορροπούμε όμως και με γκολ του Νεντέλκοβιτς ισοφαρίζουμε και παίρνουμε προβάδισμα πρόκρισης. Επόμενος αγώνας στο πρωτάθλημα με την μισητή Νίκη Βόλου. Είμαι σίγουρος ότι ένα μεγάλο διπλό στο Βόλο θα με ανεβάσει στα μάτια διοίκησης και οπαδών και θα είναι ένα σημαντικότατο βήμα για την άνοδο. Στο πρώτο ημίχρονο κυριαρχούμε και προηγούμαστε 2-0 με τους Κυπαρίσση και Καζάκη. Στο δεύτερο ημίχρονο ισορροπούν και μειώνουν με πέναλντι όμως ο Καζάκης και πάλι κλειδώνει το διπλό.
Βρισκόμαστε πλέον στην περίοδο του Ιανουαρίου. Οι μετεγγραφές έχουν αρχίσει και η τελική μας κίνηση γίνεται. Παίρνουμε δανεικό τον Ζίβκοβιτς από τον Ιωνικό και καλύπτουμε και την αριστερή πλευρά στην οποία από την αρχή κάνει παπάδες ο Νεντέλκοβιτς όμως δεν είναι η κανονική θέση του και σίγουρα θέλει ξεκούραση. Στο ματς με τον Εθνικό Αστέρα εκτός νοιώθουμε μετά από πολύ καιρό την πίκρα της ήττας αφού με γρήγορο γκολ βρεθήκαμε πίσω και δεν αντιδράσαμε καθόλου. Το ματς με την Καλαμάτα στο Αλκαζάρ είναι κομβικό. Κυλάει χωρίς γκολ μέχρι το 79? όπου ο Κυπαρίσσης ξεκλειδώνει την άμυνα και κάνει το 1-0. Το Αλκαζάρ φλέγεται. Σε συνδυασμό με τα άλλα αποτελέσματα πλέον είμαστε πρώτοι στην κατηγορία και η άνοδος πλησιάζει όλο και πιο πολύ.
Με την Καστοριά εκτός ο Μλαντένοφ ετοιμάζει το έδαφος κάνοντας και πάλι τα δικά του. Θέλω και πάλι να τον ταπεινώσω αλλά δεν τα καταφέρνω. Παρ? ότι προηγηθήκαμε, ο αγώνας έληξε 1-1. Ακολουθεί ο επαναληπτικός του Κυπέλλου που κερδίζουμε εύκολα με 3-1 και περνάμε στους προημιτελικούς. Δυστυχώς η τύχη δεν μας κάνει την χάρη καθώς παρ? ότι στην κληρωτίδα υπάρχουν ομάδες όπως ο ΟΦΗ, η Δράμα και ο Ιωνικός κληρωνόμαστε με το πολύ δυναμικό Αιγάλεω. Η κλήρωση βέβαια δεν κρίνει αποτελέσματα. Μπροστά μας είναι το ματς με τον Απόλλων που καθαρίζουμε με 2-0 και ετοιμαζόμαστε για την δύσκολη αποστολή στα Λιόσια με τον Ακράτητο. Παρά την προσπάθεια χάνουμε με 2-1 αφού σε όλη την διάρκεια του ματς είμαστε σαφώς κατώτεροι. Είμαστε στην κορυφή της βαθμολογίας όμως η διαφορά μεταξύ των 4 πρώτων ομάδων είναι 4 βαθμοί. Στο ματς με την Παναχαϊκή εντός κάνουμε και πάλι περίπατο με 2-0 κάνοντας και κάποιο rotation ώστε οι βασικοί να ετοιμαστούν για τον αγώνα κυπέλλου με το Αιγάλεω.
Το μεγάλο ματς φτάνει λοιπόν όμως το Αιγάλεω μα ς αιφνιδιάζει σε τρομακτικό βαθμό και στο πρώτο μέρος κερδίζει με 2-0. Και ενώ πιέζουμε για κάτι καλύτερο στο 63? αποβάλλεται ο Σολάκης. Το ματς λήγει όπως έχει και πλέον η πρόκριση είναι από πολύ δύσκολη έως ακατόρθωτη. Τα μυαλά πλέον είναι στον εκτός έδρας αγώνα με τον Ποσειδώνα που λήγει τελικώς με 2-0 υπέρ μας χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Ακολουθεί το ματς με τον Λεβαδειακό στη Λάρισα. Με νίκη είμαστε με το ένα πόδι στην Α?. Και πράγματι η νίκη έρχεται. Στο 14? ο Νεντέλκοβιτς κάνει το 1-0 και ο Κυπαρίσσης στο 70? κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Το μόνο που κατάφερε η Λιβαδειά ήταν να μειώσει στο 85?. Πλέον είμαστε πολύ κοντά στην άνοδο αλλά σε τρεις μέρες υπάρχει ο επαναληπτικός του κυπέλλου.
Η ομάδα δεν έχει μάθει να τα παρατάει. Και όντως μπαίνει δυνατά στο ματς χάνοντας ευκαιρίες. Στο 23? ο Σίσιτς κάνει το 0-1 και όλοι αρχίζομε και το πιστεύουμε. Πόσο μάλλον όταν 4 λεπτά πριν την ανάπαυλα ο Αμπούνα διπλασιάζει τα τέρματα μας και ισοφαρίζει το σκορ του πρώτου αγώνα. Στο δέυτερο μέρος ο μονόλογος μας συνεχίζεται και έχουμε και δοκάρι όμως ο Αγρίτης σε μια ανύποπτη φάση κάνει το 1-2 στην πρώτη φορά που το Αιγάλεω πλησίασε την εστία μας. Πιέζουμε και πάλι για την πρόκριση αλλά στο 81? τρώμε και πάλι κόκκινη όπως και στο πρώτο ματς. Τα μπινελίκια μου ξεπερνούν σε ένταση τις φωνές των λιγοστών φιλάθλων. Πηδάω, βαράω δεν καταλαβαίνω τίποτα. Φυσικά αποβάλλομαι αλλά είναι το λιγότερο που με νοιάζει. Μας κλέψαν, είναι δυνατόν;; Αφού τους σκίσαμε κανονικά! Αλλά βέβαια, ξέρει ο κόσμος από αυτά, οι κόκκινοι και το Αιγάλεω να νικάνε και η φτωχή Λάρισα να πα να ?? Ε όχι δεν το δέχομαι. Θα ανέβουμε και θα το πληρώσου του χρόνου! Σημειωτέον ότι είχαμε και δεύτερο δοκάρι στο χρόνο που απέμενε παρά το αριθμητικό μειονέκτημα.
Ηρεμώντας γυρίζω το μυαλό μου στο πρωτάθλημα. Το ματς με τον Ατρόμητο στην Αθήνα μας βρίσκει νικητές με 3-1 όπως και το ματς με την Προοδευτική στη Λάρισα αυτή τη φορά όμως με 2-0. Με τον Ολυμπιακό Βόλου στο Βόλο χάνουμε εύκολα 2-0 αλλά δεν πειράζει. Μία φορά τον Βόλο τον αλώσαμε! Με τον Ηλυσιακό στο Αλκαζάρ διεξάγεται μια ωραιότατη σούπα που λήγει 0-0 και με το ίδιο σκορ τελειώνει και το ματς με τον Πανσερραϊκό αφού χάσαμε πέναλντι στο 67?.  Με τον Πανηλειακό εκτός παρ? ότι προηγούμαστε φεύγουμε από το γήπεδο με την ισοπαλία και το 1-1. Πλέον έχουμε προκριθεί και μαθηματικά. Στο τελευταίο αγώνα επιζητούμε ένα χ στο Αλκαζάρ που θα φλέγεται για να πάρουμε και την πρώτη θέση. Η Νίκη Βόλου ήρθε να μας χαλάσει την φιέστα αφού έτσι και αλλιώς δεν υπάρχουν και οι καλύτερες σχέσεις ανάμεσα στις ομάδες. Μπαίνουν δυνατά και σε συνδυασμό με το άγχος μας κάνουν το 0-1. Ισοφαρίζει ο Καζάκης όμως πριν το ημίχρονο. Στο δεύτερο πιέζουμε μας ακυρώνεται και γκολ αλλά τελικά το ματς λήγει 1-1. Με χαρά μαθαίνουμε ότι ο Ακράτητος έχει έρθει και αυτός ισόπαλος οπότε είμαστε πρώτοι και με διαφορά 2 βαθμών παρά το ότι τους τελευταίους 5 αγώνες δεν σημειώσαμε νίκη. Μαζί μας στην Α? ήρθαν ο Ακράτητος και ο Λεβαδειακός. Ο σχεδιασμός για να κατακτήσουμε και την μεγάλη κατηγορία αρχίζει από τώρα. Ήδη στην ομάδα βρίσκεται ο Σέρμπαν και έχουν ανανεωθεί τα συμβόλαια όσων πιστεύουμε ότι μπορούν να βοηθήσουν και στην Α? κατηγορία. Επίσης ο Σπάσιτς όπως είχα προβλέψει μετανοιώνει και μόλις του γίνεται προσφορά να έρθει στην ομάδα μετά την λήξη του συμβολαίου του δέχεται αμέσως! Οι κινήσεις όμως θα συνεχιστούν και θα είναι ακόμη πιο δυναμικές αφού ήδη η χρονιά ήταν υπερβολικά κερδοφόρα. Πλέον είμαι βασιλιάς στη Λάρισα αλλά σαν αγνό παιδί του λαού ( αλά Σούλης) δεν παίρνουν τα μυαλά μου αέρα!

Τέλος πρώτου μέρους?..

Το τρίτο μέρος της περιπέτειας του haidarifc με την ομάδα της Καρλσρούης είναι έτοιμο!!! Enjoy...

Η κατάσταση παραμένει δύσκολη. Ακόμη πιο δύσκολη γίνεται καθώς το wage budget είναι από την αρχή περασμένο κατά πολύ και δεν υπάρχουν λεφτά για προσφορά συμβολαίων ούτε για ανανεώσεις. Το Δεκέμβριο θα φανεί ποιοι αγαπάνε πραγματικά την ομάδα και θα δεχτούν κάποιες μικρές μειώσεις ή θα την κάνουν.

Ο αγώνας με την Άαχεν είναι ο επόμενος. Από το 8 είμαι πίσω στο σκορ μετά όμως ισορροπώ το ματς βάζω και γκολ αλλά το ακυρώνει ο πλαϊνός ο κόρακας για οφ-σάιντ. Τελικά τρώω και δεύτερο και στην υγειά μας (αφού τον ήπιαμε που τον ήπιαμε)! Δυστυχώς οι πρώτες απώλειες είναι γεγονός. Ο Dick δεν δέχεται το συμβόλαιο και πώς να το δεχτεί όταν ήδη έχει πρόταση από την Μπάγερν στην οποία και κλείνει για το καλοκαίρι. Οι οπαδοί ζητάνε στα ραδιόφωνα να γλύψει «πάγκο»,παίζοντας με το επώνυμο του αλλά δεν τους ακούω καθώς είναι βασικότατο στέλεχος της ομάδας και καλός επαγγελματίας. Κάπου εδώ έχουμε και την χειμερινή διακοπή καθώς το κρύο και το χιόνι είναι πολύ. Εγώ πάντως συνεχίζω την δουλειά παρακολουθώντας παίκτες και κάνοντας προτάσεις χωρίς επιτυχία βέβαια. Μόνο μια μετεγγραφή λοιπόν μέχρι τώρα για τον Γενάρη που ήδη έχει ενσωματωθεί στην ομάδα.

Γρήγορα γρήγορα περνάει ο ένας μήνας και παίζουμε εντός με την Έρφουρτ. Κάνω ένα λάθος στην τακτική της ομάδας και βρισκόμαστε πίσω με 0-2 στην αρχή. Μετά όμως καταλαβαίνω την βλακεία και κάνω το 3-2 μένοντας ζωντανός. Δυστυχώς η μετεγγραφική περίοδος τελειώνει χωρίς να έχουμε αποσπάσει το ναι κανενός ακόμα πάικτη οπότε παίρνουμε 2 φθηνές λύσεις (έναν στόπερ και έναν στράικερ) που ελπίζουμε να βγουν λίρες εκατό. (Τουλάχιστον θα μείνει το μπάτζετ για του χρόνου το καλοκαίρι που θα υπάρχουν σίγουρα παραπάνω ευκαιρίες). Με την Ντούισμπουργκ , που βρίσκεται 2 θέσεις από πάνω στην βαθμολογία, εκτός αποφασίζω να τα δώσω όλα. Μπαίνουμε δυναμικά. Στο 14 γίνεται το 0-1.Στο 50 τρώνε κόκκινη και ο δρόμος ανοίγει. Τελικό σκόρ 0-3 και είμαι ένατος αλλά με διαφορά μόλις 5 πόντων από τον τρίτο! Στο εντός έδρας ματς με την Τρίερ η τύχη για άλλη μια φορά στέκεται άδικη και χάνουμε 1-0. Πλέον δεν πιστεύω στο όνειρο. Τέτοια ματς κλειδιά όπως αυτό και εκείνο με την Άλεν στον πρώτο γύρο μάλλον θα στοιχίσουν την άνοδο. Στο εκτός έδρας ματς με την Γκρόιτερ Φιρτ που ακολουθεί τους αιφνιδιάζουμε και προηγούμαστε στο 40??. Όμως στο 8? μας ισοφαρίζουν και στο τελευταίο δεκάλεπτο παίρνω κόκκινη και τρώω 2 γκολ. Άλλη μια ήττα που μας στεναχωρεί και μας ρίχνει το ηθικό. Πλέον κανείς δεν πιστεύει στο θαύμα.

Στο εντός έδρας ματς με την Σαάρμπρικεν κερδίζουμε 2-1 ενώ στο εκτός με την Ουντερχάκινγκ που ακολουθεί κερδίζουμε εύκολα 2-0 καθώς οι αντίπαλοι φιγουράρουν στην τελευταία θέση με μόλις μια νίκη σε όλο το πρωτάθλημα. Στο ματς με την Μπουρκχάουζεν όμως είμαστε άτυχοι με τα 2 δοκάρια και χάνουμε 2-0. Ακολουθεί το ματς με την Δυναμό Δρέσδης εντός. Με νίκη ίσως πλησιάσουμε πιο κοντά και στις αγωνιστικές που απομένουν πάμε για την αντεπίθεση. Όμως παρ?ότι προηγούμαστε νωρίς τρώμε γκολ αμέσως ,τα δοκάρια μας σταματάνε και πάλι και κολλάμε στο Χ. Και άλλοι χαμένοι βαθμοί. Μα δεν βλέπει κανείς τι τραβάω;; Ρε μηχάνημα τι σου ζήτησα;; Λίγο οίκτο πλέον. Το επόμενο ματς πάντως με την Έσσεν εντός είναι το πιο γεμάτο της χρονιάς. Στο 17 προηγούμαστε αλλά το τρώμε με την σέντρα. Στο 23 ξανά μπροστά ακολουθούν 2 δοκάρια, ένα για κάθε πλευρά και η ισοφάριση με δεύτερο εύστοχο φάουλ. Αντιδράμε όμως και κάνουμε το 3-2 ενώ έχουμε ακόμα ένα δοκάρι. Στις καθυστερήσεις γίνεται και το 4-2 και το ματς κλειδώνει. 7 αγωνιστικές μένουν και είμαστε στην όγδοη θέση 5 βαθμούς από τον τρίτο.

Επόμενο ματς με την Κολωνία εκτός. Φοβάμαι όπως είναι λογικό και κατεβαίνω αμυντικά. 1-0 νωρίς και αναγκαζόμαστε να αλλάξουμε τακτική. Κάπως βελτιωνόμαστε αλλά οι άνθρωποι είναι από άλλο πλανήτη! Ήθελα να ?ξερα ποιος τους έβαλε στην δεύτερη κατηγορία. 2-0, 3-0 αλλά στις καθυστερήσεις βάζω και ένα για την τιμή των όπλων και τελειώνει 3-1. Με την Ομπερχάουζεν εντός περνάμε ένα εύκολο απόγευμα με νίκη 2-0. Ακολουθεί το ματς με την Φρανκφούρτη εκτός. Προηγούμαστε νωρίς και στο μέσο του δεύτερου ημιχρόνου τρώνε και κόκκινη. Θεέ μου λες;;;;;; Και μόλις πάω να τελειώσω την πρόταση 1-1 . Μα φταίω να βρίζω εγώ μετά και να τα σπάω όλα;; Ευκαιρίες κλασσικά μετά αλλά από πλεκτό τίποτα. Μόνο η μάνα του Σαένκο έστειλε ένα για να μην παγώσει ο γιος της. Λες και εκεί στη Ρωσία είχαν παραπάνω ζέστη. Πάντως καλό είναι για να δει και ο καημένος μια φορά πλεκτό στη ζωή του. Μετά και από αυτό το ματς συμβιβάζομαι οριστικά. Η ομάδα είχε από την αρχή πιο περιορισμένες δυνατότητες από τις συνδιεκδικήτριες αλλά και η τύχη της γύρισε την πλάτη. Ήδη ο δανεικός στράικερ επιστρέφει στην ομάδα του για να γλυτώσουμε και κάποιες εβδομάδες συμβόλαιο και γενικά από εδώ και πέρα πάμε χαλαρά.

Επόμενο ματς με την Άλεν εκτός λήγει 1-1 ενώ προηγηθήκαμε πάλι. Τα τελευταία 3 ματς είναι εντός με Άουε, Κότμπους και Μόναχο 1860 . Στο πρώτο πηαίνουμε 1-1 χάνοντας και πέναλτι, στο δεύτερο κολλάμε στο 0-0 αλλά κλείνουμε καλά την σαιζόν με νίκη 1-0. Τερματίζουμε στην έβδομη θέση. Ανέβηκαν η Κολωνία, η Άααχεν και η Έσσεν ενώ έπεσαν η Έρφουρτ, η Ομπερζάουζεν , η Μπουργκχάουζεν και η Ουντερχάκινγκ. Ο πρόεδρος είναι κατενθουσιασμένος με την πορεία καθώς περίμενε να παλέψουμε για να μείνουμε αλλά εγώ δεν είμαι. Θέλω να δω την ομάδα στα σαλόνια. Αλλά θα πρέπει να περιμένω τουλάχιστον ένα χρόνο. Το μόνο ευχάριστο είναι ότι ο δεύτερος δανεικός βγαίνει καλύτερος παίκτης της κατηγορίας κάτι που με αναγκάζει να δώσω 400 χιλιάδες για να τον αγοράσω. Από του χρόνου μου ανήκει αφού συμφωνούμε και στα συμβόλαια. Επίσης ήδη έκλεισε ένας ελεύθερος χαφ και τα λεφτά που περίσσεψαν από το περσινό μπάτζετ θα πάνε για την απόκτηση ενός ακόμα παίκτη. Μπορεί βέβαια να πάρουμε και ελεύθερο. Κανείς δεν ξέρει. Πάντως θέλω να καλύψω όλες τις θέσεις καθώς έχουμε και απώλειες. Όχι βέβαια όσες περιμέναμε αφού οι περισσότεροι παίκτες αποδείχθηκαν οπαδοί της ομάδας και πίστεψαν στην προσπάθεια που κάνουμε και έτσι δέχτηκαν τις μειώσεις. Το ψάξιμο συνεχίζεται?

Διαβάστε την απόπειρα του haidarifc να φέρει την ομάδα της Καρλσρουης στα μεγάλα σαλόνια!!!

ΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!!! 1-2, 1-2! Ακούγομαι;; Ενημέρωση περί της προκλήσεως η οποία ξανάρχισε από την αρχή λόγω της μη σωστής κατανόησης των κανόνων!

Με το που φτάνω για πρώτη φορά στις εγκαταστάσεις της ομάδας παρατηρώ ότι υπάρχει πολύ μεγάλο ρόστερ. Επίσης βλέπω την κραυγαλέα έλλειψη παιχτών στην αριστερή πλευρά. Οπότε είναι προφανής οι πρώτες μου κινήσεις. Ξεκαθάρισμα του ρόστερ και αγορά AML. Επίσης καπαρώνεται και η θέση του βοηθού μου από έναν Ιταλό ο οποίος μπορώ να πω ότι με κέρδισε με τις γνώσεις του. Τελικά από τις άπειρες προτάσεις που κάνω το μόνο που καταφέρνω είναι να πάρω 2 παίκτες δανεικούς. Ένα αριστερό χαφ και έναν επιθετικό. Όσο και να προσπάθησα να αγοράσω και κάποιον άλλον κατέστη αδύνατο. Δεν πειράζει πάντως γιατί οι μεταγραφές μοιάζουν καλές και είναι στις θέσεις που πονάω. Αν διαπιστωθεί έλλειψη θα γίνουν κινήσεις τον Δεκέμβρη αφού το μπάτζετ δεν πειράχτηκε καθόλου και μάλιστα μεγάλωσε και κάπως από κάποιες πωλήσεις. Το υλικό δεν είναι τόσο κακό ώστε να παλέψει για να κρατηθεί όπως λέει ο πρόεδρος αλλά καλύτερα να υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία παρά να είναι τα μυαλά γεμάτα αέρα.

Περνώντας τα φιλικά προετοιμασίας φτάνουμε στον πρώτο επίσημο αγώνα. Με την Άααχεν εντός. Οι προβλέψεις δυσοίωνες. Είναι το τέταρτο φαβορί για άνοδο με 5-1 ενώ οι μπουκ μας προσφέρουν στο 50-1 (βάλτε τώρα που γυρίζει)!!! Κατεβαίνω με σύστημα που φαίνεται αμυντικό αλλά κρύβει φλόγα μέσα του. «Καλώς τα παιδιά. Καλώς τα 3-0» , «Α σόρρυ 3-1 βάλατε και γκολ στις καθυστερήσεις που μου θέλατε και άνοδο»!! Νίκη λοιπόν πολύ άνετη και το ηθικό στα ύψη. Δεύτερο ματς με την Έρφουρτ εκτός. Σύστημα που κερδίζει δεν αλλάζει. Τελικά το ματς λήγει υπέρ μας 1-0 πιο εύκολα από ότι δείχνει το σκορ. Τρίτο ματς με την Ντούισμπουργκ εντός. Τώρα κατεβαίνω πιο επιθετικά αλλά χαϊρι δεν βλέπω στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο μπαίνει το μεταγραφικό απόκτημα μέσα και με 2 γκολ (το δεύτερο βγήκε και καλύτερο γκολ του μήνα) καθάρισε το ματς. Ω τι ευτυχία. Εκεί που μας είχαν να πέσουμε φιγουράρουμε στην κορυφή της βαθμολογίας μετά από 3 αγώνες. Τώρα έρχεται το ματς του DFB. Δυστυχώς πέσαμε με ομάδα της Α, Γκλάντμπαχ, αλλά εντός. Κατεβαίνουμε πάλι με σύστημα ώστε να χτυπήσουμε στις αντεπιθέσεις. Παρ?όλα αυτά γίνεται μια σούπα που και στην κανονική διάρκεια και στην παράταση λήγει 0-0. Θα έχουμε πέναλτι. Πηγαίνοντας να βάλω εκτελεστές βλέπω ότι μόνο 3 έχουν πάνω από 10 penalty taking οπότε συμβιβάζομαι με την ιδέα και απλά ελπίζω να κάνει κάτι ο τερματζής που μέχρι τώρα είναι η αποκάλυψη με τέσσερα συνεχή παιχνίδια με rating 8!! Δυστυχώς όμως έγινε το μοιραίο. Χάνουμε το τρίτο και το πέμπτο πέναλτι και αντίο από τον πρώτο γύρο.

Μετά τον αποκλεισμό επικεντρωνόμαστε στο πρωτάθλημα ώστε να πετύχουμε το ακατόρθωτο. Επόμενος αγώνας με την Τρίερ εκτός. Παρ?ότι περνάμε μπροστά με 0-1 το ματς λήγει 3-1 και η πρώτη απώλεια βαθμών είναι γεγονός. Πάντως είμαστε ακόμα δεύτεροι. Στον επόμενο αγώνα παίζουμε εντός με την Γκρόιτερ Φιρτ. Μια ομάδα κατώτερη για αυτό και μπαίνουμε επιθετικά. Στην πρώτη αντεπίθεση όμως μας κλείνουν το σπίτι και πρέπει να κυνηγάμε. Παρά τις πάμπολλες ευκαιρίες το μόνο που καταφέρνουμε είναι απλά να ισοφαρίσουμε και δυστυχώς πέφτουμε άλλη μια θέση στην κατάταξη. Επόμενο ματς με Σαάρμπρικεν εκτός. Πάλι προηγούμαστε 0-1 και πάλι χάνουμε 3-1. Μας πήρε η κάτω βόλτα!! 7η θέση πλέον. Καιρός να σώσω και να το αφήσω για λίγο γιατί δεν με βλέπω καλά?..

Συνεχίζεται?

Διαβάστε το δεύτερο μέρος της καταπληκτικής ιστορίας του haidarifc στην πόλη της Καρλσρούης...

Μετά τα 3 συνεχή άτυχα αποτελέσματα το ηθικό της ομάδας βρίσκεται στα τάρταρα. Παρ? όλα αυτά ακολουθεί το παιχνίδι με την Ουντερχάκινγκ εντός το οποίο αποτελεί μια καλή ευκαιρία να επανακάμψουμε. Πράγματι καταφέρνουμε να κερδίσουμε με 2-0 καθαρά και ανεβαίνουμε στην 4η θέση και πάλι με τις διαφορές βέβαια από πάνω και από κάτω να είναι πολύ μικρές. Επόμενο ματς με την Δυναμό Δρέσδης εκτός. Τα πηγαίνουμε καλά από πλευράς ευκαιριών για ακόμη μια φορά αλλά μπροστά τίποτα. Ειδικά αυτός ο Σαένκο με έχει εκνευρίσει αφάνταστα. Έχει υπογράψει ήδη σε άλλη ομάδα και παρότι το έχω παραβλέψει και του δίνω ευκαιρίες αυτός είναι χειρότερος από τον Οκκά. Πολύ φοβάμαι ότι έτσι όπως πάει θα ακυρώσουν και την μετεγγραφή του. Στο 81 λοιπόν εφαρμόζεται ο νόμος του ποδοσφαίρου. Τρώμε το παστέλι και αρχίζω τα κλασσικά καντήλια. Το ματς τελειώνει 1-0. Ακολουθεί ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι εκτός με την Έσσεν η οποία έχει ένα καταπληκτικό αήττητο σερί. Από την αρχή βρίσκομαι πίσω στο σκόρ με 1-0 ενώ στο 84 τρώω και δεύτερο γκολ παρ?ότι το ματς είναι ισορροπημένο. Παρ? όλα αυτά στο 86? κερδίζω ένα πέναλτι το οποίο μετατρέπεται σε γκολ και μου δίνει ελπίδες. Το ματς μπαίνει στις καθυστερήσεις και στο τελευταίο λεπτό κάνω την αντεπίθεση και ισοφαρίζω!! Ναι!!!!!!! Επιτέλους μια φορά μου χαμογέλασε η τύχη.

Μετά από αυτή την σημαντική επιτυχία (όχι τόσο βαθμολογική αλλά ψυχολογική αφού η ομάδα φιγουράρει στην 8η θέση) αρχίζω και πάλι να πιστεύω στο θαύμα. Το επόμενο παιχνίδι είναι εντός με την Μπουργκχάουζεν το οποίο κερδίζω 1-0 και καταφέρνω να ανέβω και μια θέση στο βαθμολογικό πίνακα. Το επόμενο ματς είναι ίσως το δυσκολότερο από όλα. Με την Κολωνία των Τσιάρτα, Ποντόλσκι εντός. Δυστυχώς όσο και να προσπαθώ κάνουν απίστευτα πράγματα μπροστά και χάνω με κατεβασμένα τα χέρια 2-0. Τελεφερίκ έχω γίνει. Πάλι όγδοος;;
Ήδη βλέπω ότι κάτι μπορεί να γίνει αρκεί να μείνομε ψύχραιμοι. Έτσι εδώ και καιρό 2 σκάουτερ μου αλωνίζουν την Γερμανία και άλλοι 2 την Ελλάδα προτείνοντας μου άπειρα ονόματα για την μετεγγραφική περίοδο του Ιανουαρίου στην οποία έχω αποφασίσει να ρίξω όλο το μπάτζετ και να πάρω 3 παίκτες σε σημεία που πονάω (και κυρίως στην επίθεση γιατί δεν θα μείνει τίποτα όρθιο με τους χασογκόληδες μπροστά). Ήδη γίνονται και οι πρώτες βολιδοσκοπήσεις και μάλιστα κλείνει παίκτης Αφρικανός ο οποίος έχει την Γερμανική υπηκοότητα για την θέση του δεξιού χαφ.

Επόμενο ματς με την Ομπερχάουζεν εκτός. Μια ομάδα λίγη την οποία κερδίζω άνετα 2-0 και παίρνω κουράγιο για την δύσκολη συνέχεια. Στο ματς που ακολουθεί με την Φρανκφούρτη εντός κερδίζω 1-0 εύκολα και ανεβαίνω στην 5η θέση. Άντε παλληκάρια μου κοντά είμαστε. Το ματς με την Κότμπους εκτός είναι σημαντικότατο. Αποφασίζω να μην φοβηθώ και μπαίνω επιθετικά. Κάνω ευκαιρίες και στα μέσα του ημιχρόνου σκοράρω. 0-1. Δυστυχώς χάνω κάποιες ευκαιρίες ακόμα και στο δεύτερο μέρος ισοφαρίζομαι. Το ματς πηγαίνει έτσι μέχρι το τέλος αλλά και το Χ είναι ένα καλό αποτέλεσμα παρ?ότι με κατεβάζει μια θέση στον πίνακα βαθμολογίας. Ακολουθεί το ματς με την Άλεν εντός. Η ευκαιρία μου να κάνω την αντεπίθεση. Μπαίνω μέσα φουριόζος. Ευκαιρίες επί ευκαιριών αλλά τα κρέατα τίποτα. Δεν αντέχω θα σπάσω το κομπιούτερ. Είναι δυνατόν;; Βάζω και γκολ που ακυρώνεται ως οφσάιντ έχω και 2 δοκάρια. Και στο 93΄σε μια αντεπίθεση τους κάνουν το 0-1. Είμαι ανάμεσα στο να πετάξω το κινητό στην οθόνη ή να κλωτσήσω την πόρτα με μίσος. Σκέφτομαι ότι το δεύτερο θα μου κοστίσει λιγότερο και έτσι το πραγματοποιώ!!

Το ηθικό πλέον είναι κάτω από τα τάρταρα. Τι κι αν παραμένω στην 6η θέση αφού εδώ και κάποιες αγωνιστικές είχαμε ξεχωρίσει κάποιες ομάδες στην βαθμολογία, αυτό το ματς και ο τρόπος που χάσαμε δεν καταπίνεται. Με το ηθικό στα τάρταρα λοιπόν πάμε να παίξουμε με την Άουε εκτός. Είναι ακριβώς από πάνω στην βαθμολογία οπότε είναι πολύ δύσκολο ματς. Προηγούνται με 1-0 από την αρχή αλλά στο 68 τρώνε κόκκινη. Δεν προλαβαίνω να τελειώσω τις προτάσεις περί υπάρξεως του Θεού κ.τ.λ. και τρώω και εγώ μια ξεγυρισμένη κόκκινη μετά από 5 λεπτά. Και όμως γίνεται το θαύμα! Καταφέρνω να ισοφαρίσω στην επόμενη επίθεση και με ποιον;;; Με τον Σαένκο. Αλλά τι το θελε να βάλει γκόλ ο γκαντεμόΡωσος;; Στο τελευταίο δεκάλεπτο με γδύνουν και ασελγούν πάνω μου. 3 γκολ και το τελικό 4-1 με διαλύει. Ειλικρινά δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναπαίξει αυτός ο άμπαλος. Με έχει τσαντίσει απίστευτα. Πάνω στα νέυρα μου κλείνω και επιθετικό που ελπίζω να βγει καλός και να με βοηθήσει γιατί η καρδιά μου δεν έιναι σε καλή κατάσταση με τα όσα γίνονται. Τελευταίος στόχος ένας κεντρικός αμυντικός. Έχω κάνει πολλές προτάσεις αλλά κανείς δεν δέχεται. Στο μπάτζετ έχουν μείνει προς διάθεση 195κ ακόμα.

Αποφασίζω να παίξω ένα τελευταίο ματς πριν κλείσω τον υπολογιστή. Είναι με την Μόναχο 1860 εκτός. Στο 18? βρίσκομαι με αριθμητικό πλεονέκτημα και λίγο αργότερα κάνω το 0-1. Όμως κλασσικά ισοφαρίζομαι χάνω και 2 τετ-α-τετ στο τέλος και έτσι μένει το Χ. Τώρα πια είμαι ένατος. Μπορεί η Τρίτη θέση να απέχει 5 βαθμούς αλλά από ψυχολογία δεν έχουμε ούτε για δείγμα. Ρε μπας και με ματιάσανε επειδή γράφω ωραία;;; Δεν πειράζει θα πάω κόντρα στην τύχη και θα τα καταφέρω!! Σε 2 εβδομάδες ανοίγουν και οι μετεγγραφές.

Συνεχίζεται?

Παρακολουθήστε τις περιπέτειες του dforlan9 στα αλώνια της Αγγλικής Conference μέσα από τις διηγήσεις του..!

HAYES

Σε ένα προάστιο του Λονδίνου εδρεύει η τοπική ομάδα που αγωνίζεται στη Conference South της Αγγλίας. Το όνομα αυτής Hayes, και έγινε πρώτο θέμα στη τοπική κοινωνία η απόφαση του προέδρου να δώσει τα ηνία της ομάδας, μετά την απόλυση του Willy Wordsworth που οδήγησε την ομάδα στην 8οη θέση τη περασμένη χρονιά, σε έναν άγνωστο 27χρονο έλληνα, δηλαδή εμένα!

Σε κύκλο είναι τα γραφεία της ομάδας, και βορειότερα το γήπεδο, το Church Road.

Το γήπεδο σε μικρότερη κλίμακα.

Για όσους θέλουν να επισκεφτούν τις εγκαταστάσεις και να παρακολουθήσουν κάποιον αγώνα αυτός ο χάρτης θα φανεί χρήσιμος.

Με μπλε χρώμα είναι το διαμέρισμα που μου εξασφάλισε η διοίκηση της Hayes.

Προετοιμασία και φιλικά.

Έχοντας 8000 ? για μεταγραφές και 16 παίκτες, έπρεπε να αποδείξω ότι δε προσλήφτηκα αδίκως σε αυτή τη θέση.

Η πρώτη έκπληξη μου ήταν η έλλειψη τερματοφύλακα. Όχι ότι τα άλλα ήταν όλο καλά, αφού στην ομάδα δεν υπήρχαν παίκτες που ξεχείλιζαν από ταλέντο.

Επειδή με 16 παίκτες και χωρίς τερματοφύλακα δε βγάζεις τη χρονιά, εκτός κι αν θέλεις να υποβιβαστείς αμαχητί, έπρεπε η ομάδα να προβεί σε κάποιες μεταγραφικές κινήσεις.

Επόμενο βήμα ήταν η συνάντηση με το Scout της ομάδας, Ian Warner. Αποφασίστηκε ότι η περίοδος των φιλικών είναι κατάλληλη για ανακάλυψη καλών και φθηνών κυρίως παικτών για να μεταγραφούν στο σύλλογο.

Τα πρώτα φιλικά ήταν άκρως ενθαρρυντικά ? για τα Tabloids. 3-0 από τη Workshop εκτός, 4-0 από την Ayiesbury εκτός, 0-4 από τη Bristol Rovers εντός.

Κατά το διάστημα αυτό έγιναν και οι πρώτες μεταγραφές, με τους Matt Everard, Daril Bourgeois, Colin Edwards και Scott Corbet να κατηφορίζουν στο Church Road?

Τα επόμενα φιλικά είχαν πάνω κάτω την ίδια κατάληξη. Με Newton εκτός 3-0, και 4-0 από τη Gainsborough. Μετά το τέλος του αγώνα ρωτήθηκα για την αντίδραση μου στο γεγονός ότι δεχόμαστε πολλά γκολ. Η απάντηση αποστομωτική : Θα πάρουμε ένα τερματοφύλακα?

Έτσι, ήρθε ο τερματοφύλακας Ray Merry, και επίσης οι Sam Eliott, Neil Champelovier και Tim Bruce.

Στο τελευταίο φιλικό οι παίκτες απέδειξαν ότι μπορούν να σκοράρουν. Ο D. Warner άνοιξε με ωραίο πλασέ το σκορ και ο James O? Connor με μια εκπληκτική κεφαλιά κρέμασε το τερματοφύλακα μας, R. Merry και σημείωσε ένα εκπληκτικό αυτογκόλ κάνοντας το τέταρτο γκολ στο 4-1 από τη Eheinstord .

Απολογισμός των 6 φιλικών : 0 νίκες, 0 ισοπαλίες, 6 ήττες, 1-22 τέρματα. Που πας ρε Καραμήτρο?

Τα πρώτα παιχνίδια.

Ήρθε η ώρα όμως για το πρώτο παιχνίδι πρωταθλήματος απέναντι στη Dorchester. 439 ηρωικοί φίλαθλοι περιμένουν το δημιούργημα του προπονητή, ο οποίος κατεβάζει την ομάδα με ένα άκρως επιθετικό 5-3-2, αφού ως γνωστόν η καλύτερη επίθεση είναι η άμυνα..

Όλα βαίνουν καλώς, με μερικές καλές αντεπιθέσεις και καλές αποκρούσεις του R. Merry, μέχρι που ο τερματοφύλακας μας στη προσπάθεια του να ανακόψει σέντρα της αντίπαλης, σημαδεύει λάθος και πετυχαίνει με τη γροθιά το κεφάλι του επιθετικού. Πέναλτι. Η αγωνία στο κατακόρυφο. Ετοιμάζεται και η μπάλα στα περιστέρια, γιατί παίζουμε στη Conference South και όχι στο Champions League.

Τελικό αποτέλεσμα ένα γεμάτο 0-0 που αφήνει ικανοποιημένους εμάς που κάναμε μόλις ένα σουτ στην εστία, και τη γεύση της πίκρας στους αντιπάλους που κάνανε 4 και χάσανε πέναλτι. Τουλάχιστον δε θα χρειαστεί να πάνε για κυνήγι, γιατί ρίξανε και καμιά δεκαριά στα αξιολάτρευτα αλλά άτυχα πτηνά.

Επόμενος αγώνας με ένα από τα φαβορί του ομίλου, τη Grays εκτός έδρας.

Επειδή ομάδα που κερδίζει και ομάδα που δε τρώει γκολ όντας συνηθισμένη σε τεσσάρες δεν αλλάζει, ξεκινάμε με τους ίδιους παίκτες.

Πρώτη ψυχρολουσία στο 14, με τη Grays να ανοίγει το σκορ με κεφαλιά ενός επιθετικού προφανώς? Πάλι καλά που ήρθε το πέναλτι με τον Adam Everitt να ισοφαρίζει και πήγαμε στα αποδυτήρια με 1-1.

Και εκεί που γίνεται το 2-1 και πάμε να φάμε και τρίτο, να σου στην επόμενη φάση το 2-2 μετά από υποδειγματική αντεπίθεση που μόνο η Hayes ξέρει να βγάζει ΓΚΟΟΟΟΛ. 2-2 λοιπόν με το D. Warner το οποίο είναι και το τελικό σκορ?

2 ισοπαλίες στις πρώτες 2 αγωνιστικές, ίσως ήρθε η ώρα για μια νίκη. Έτσι ο προπονητής, δηλαδή ο γραφών αποφασίζει να παρατάξει την ομάδα με ένα επιθετικό 3-5-2 ενάντια στη Hornchurch στο γήπεδο μας. Αποτέλεσμα είναι η Hornchurch να κάνει 2 σουτ εντός εστίας και να βάλει 3 γκολ? Προηγήθηκαν στο 23 με αυτογκόλ του Jon Case και ισοφαρίσαμε στο 29 με το Corbett. Και εκεί που όλα έδειχναν ότι θα έρθει το τρίτο Χ, μπαίνει σαν αλλαγή ο Jan Michel Sigerie και καρφώνει 2 γκολ σε 10 λεπτά?

Το ηθικό της ομάδας όπως είναι φυσικό είναι για τα πανηγύρια? Έτσι απέναντι στους St Albans η ομάδα ήθελε ένα καλό αποτέλεσμα για να ανέβει το ηθικό και η βαθμολογική μας θέση. 5-3-2 και τα καλά αρχίζουν νωρίς, με τον Adam Everitt να παίρνει κόκκινη στο 37 και τα νεύρα μας να χτυπάνε κόκκινο. Τελικά κρατάμε το 0-0, με το Champelovier να μένει 4 εβδομάδες έξω.

Με ρεκόρ 0-3-1 είμαστε στη 19^η θέση, και ελπίζουμε η διακοπή για τους αγώνες του World Cup να μας ευνοήσει..

Basingstone εντός το επόμενο παιχνίδι. Η προετοιμασία έχει ξεκινήσει νωρίς καθώς δεν είχαμε τη τιμή να έχουμε κάποιο παίκτη προσκεκλημένο στην Εθνική της χώρας του καθενός.

Ψυχρολουσία στο 10, με γκολ της Basingstone με το Roach. Απάντηση γρήγορα σχετικά, με το Corbett στο 28, για να έρθει ο Lens στο 32 και να κάνει το 1-2. Από εκεί και πέρα το χάος, για ?τη Basingstone!

Δυο λεπτά μετά το 1-2, ο Currie ισοφαρίζει και στο 43 ο D. Warner κάνει το 3-2.

Χαρά τρελή στα αποδυτήρια μιας και γυρίσαμε το σκορ. Το πανηγύρι συνεχίζεται με γκολ από το Currie 42 δευτερόλεπτα μετά τη σέντρα και με άλλα 2 γκολ, από το Corbett στο 55 και τον D. Warner στο 68. Τελικό σκορ 6-2.

Ήταν η πιο γλυκιά μας νίκη. Όχι γιατί ανατρέψαμε το σκορ, ούτε γιατί βάλαμε 6 γκολ, αλλά γιατί ήταν η μοναδική μέχρι τότε.

Ακμαιότατο το ηθικό, αλλά ο τραυματισμός του R. Merry φέρνει στη θέση του βασικού τον νεαρό Tim Bruce. Τι το?θελε?

Εκτός με τη Weymoth λοιπόν και ήττα 6-0 έτσι απλά. Κακώς δε συνέχισε στη σχολή αστυνομίας ο Tim καθώς θα ήταν ιδανικός στο πόστο του τροχονόμου..

Με τη δεύτερη τότε Sutton Utd το Χ ήταν αρκετό, ακόμα και στην έδρα μας. Μετά από ένα αδιαμφισβήτητα παιχνίδι κέντρου και κατοχής στο πρώτο ημίχρονο, όπου έγιναν συνολικά 0 (μηδεν, zero, nothing, nil, nought, zip, zilch) σουτ, και ένα παρόμοιο σε εξέλιξη δεύτερο ημίχρονο, το παιχνίδι έληξε 0-0.

Kevin Warner

Σε μια ομάδα που αγωνίζεται στην 6^η κατά σειρά κατηγορία της Αγγλίας δεν είναι εύκολο να βρεις αστέρια στην ομάδα. Κι όμως, υπήρχε ένας παίκτης που ξεχώρισε από τη φύρα, στα επίσημα παιχνίδια. Το 10άρι της ομάδας, ο Kevin Warner ήταν, μαζί με το τερματοφύλακα R.Merry, οι μόνοι που η απόδοση τους κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα σε κάθε αγώνα πρωταθλήματος. Έτσι, τιμής ένεκεν του δόθηκε το περιβραχιόνιο του αρχηγού ως επιβράβευση της απόδοσης του.

Ήταν παραπάνω από φανερό ότι θα γινόταν ο ηγέτης της ομάδας που διευθύνω. Συναντηθήκαμε στη Pub για ένα τσάι, και πίνοντας ένα φραπέ, έλληνας γαρ, του εξήγησα τα σχέδια μου για το ρόλο του. Είπε ότι προτιμάει να παίζει πίσω από το μοναδικό επιθετικό.

Έτσι, το σύστημα προσαρμόστηκε πάνω του. 4-5-1 λοιπόν και αντίπαλος η Newport Co, 4^η τότε, εκτός.

Ξεκίνημα και μόλις στο 5^ο λεπτό προηγηθήκαμε με το Currie. Υποτίθεται ότι η Newport θα πίεζε λιγάκι, αλλά και πάλι τις ευκαιρίες τις είχαμε εμείς. Το ημίχρονο έληξε 0-1, και το 4-5-1 φάνηκε να αποδίδει.

Στο δεύτερο ημίχρονο άρχισε η Newport να πιέζει ασφυκτικά, αλλά με το R. Merry και τον Αρχηγό να πιάνουν φοβερή απόδοση ήταν λογικό οι επιθέσεις τους να μην έχουν αποτέλεσμα. Τελικό σκορ 0-1, και τα πανηγύρια αρχίζουνε!

Μετά από 8 αγώνες, ήρθε η ώρα του κυπέλλου. Αντίπαλος η Wivenhoe εκτός έδρας. Φάνηκε εύκολος αντίπαλος, αλλά στο ποδόσφαιρο ποτέ μη λες ποτέ και γενικά ποτέ μη λες τίποτα.

Από νωρίς πήραμε τα ηνία του αγώνα, και η υπεροχή μας απέδωσε καρπούς στο 12 με γκολ του Currie. Ωστόσο η Wivenhoe ισορρόπησε το παιχνίδι και ισοφάρισε στο 28. Τα λεπτά κυλούσαν με τη κατοχή μοιρασμένη και στο 40 κερδίζουμε πέναλτι. Αναλαμβάνει ο Αρχηγός και ?το χάνει?

Στην επαναφορά όμως ο Lee Holgsrove παίρνει τη μπάλα και πασάρει στον Αρχηγό, και αυτός από το ύψος της μικρής περιοχής κάνει το 1-2, σκορ ημιχρόνου.

Στο 2^ο ημίχρονο υπήρχε μόνο μια ομάδα στο γήπεδο. Ωστόσο το άγχος έφυγε μόλις στο 75, όταν ο Lee Holgsrove έκανε το 1-3. Τελικό σκορ 1-4 με γκολ του Mark Molesley στο 90.

Έτσι, με αυτή τη νίκη περάσαμε στην επόμενη φάση και 6000? ζέσταναν τα ταμεία μας.

2 μέρες μετά γίνεται η κλήρωση. Αντίπαλος η Aylesbury εντός. Χαχα, καλώς τα παιδιά! Όλοι στη προπόνηση μιλάνε για εκδίκηση του ταπεινωτικού 4-0 στην περίοδο των φιλικών.

Έφτασε η μεγάλη μέρα λοιπόν. Αν και μια κατηγορία κάτω η Aylesbury είχε καλή ομάδα.. Μάλιστα προηγήθηκε στο 25 μέχρι που μίλησε ο Αρχηγός. 1-1 στο 33 με τρομερό σουτ του Αρχηγού και 2-1 στο 47 και πάλι από το Captain. Ο εκνευρισμός ήταν φανερός στους παίκτες της Aylesbury και έμειναν με 10 παίκτες στο 71. Δε το έβαλαν κάτω όμως και με ένα πρωτοποριακό 3-3-3 πίεζαν για την ισοφάριση. Μάταια όμως.

Φτάσαμε στο 87 και ο Αρχηγός με μια φοβερή μπαλιά βρίσκει ελεύθερο τον Edwards, κι αυτός ?δυσκολεύτηκε να κάνει το 3-1 γιατί η μπάλα ακούμπησε στο τερματοφύλακα πριν καταλήξει στο πλεκτό.

Η πρόκριση στη τρίτη φάση του FA Cup ήταν γεγονός! 8000 ? προστέθηκαν στο λογαριασμό μας και η απόδοση του Αρχηγού έκανε το γύρο του ?Λονδίνου.

Την επόμενη μέρα ρωτήθηκα από δημοσιογράφο για την τρομερή φόρμα του Αρχηγού και το ενδιαφέρον πολλών ομάδων για την απόκτηση του. Ο Αρχηγός είναι Αρχηγός και για να τον πάρει κάποιος το καλύτερό μας παίκτη θα πρέπει να βάλει το χέρι πολύ βαθιά στο ?χρηματοκιβώτιο, ήταν η απάντηση μου.

Πλέον το ηθικό της ομάδας ήταν στα ύψη, ειδικά του Αρχηγού που με ευχαρίστησε δημόσια για τα καλά μου λόγια.

ΤΕΛΟΣ ΕΠΕΙΣΟΔΕΙΟΥ

Υ.Γ. Γράψε και συ τη δική σου ιστορία, ΜΠΟΡΕΙΣ!!!